Statut Legionu Małych Dusz Miłosiernego Serca Jezusa
Było konieczne opracowanie nowego Statutu, aby Legion mógł zostać zarejestrowany w Krajowym Rejestrze Sądowym w Polsce.
Statut Stowarzyszenia Małych Dusz
Dokument określający tożsamość, cele oraz zasady działania Legionu Małych Dusz Miłosiernego Serca Jezusa.
Pobierz Statut PDFStatut opracowany przez Radę Główną Legionu Małych Dusz w Chevremont i zatwierdzony przez biskupa Liege 21 listopada 1983 r.
TOŻSAMOŚĆ I CELE
Artykuł 1
"Legion Małych Dusz Miłosiernego Serca Jezusa", nazywany tutaj "Legionem", jest ruchem duchowości, biorącym początek w charyzmacie założycielki Małgorzaty, która pod wpływem łask mistycznych otrzymanych od Pana, sprecyzowała cele i środki poprzez "Orędzie Miłosiernej Miłości do Małych Dusz", nazwanych dalej "Orędziem".
Artykuł 2
W jedności z Papieżem i Kolegium Biskupów, Legion uczestniczy w trosce całego Kościoła, aby wzbudzić w każdym ochrzczonym żywą świadomość wezwania do świętości, które to wezwanie wypływa z powołania, otrzymanego na chrzcie świętym. Legion przynosi swoją specyficzną odpowiedź przez głoszenie "Miłości Miłosiernej Serca Jezusa".
Artykuł 3
Duchowość jest ewangeliczna: proponuje ona włączenie się w dziecięctwo duchowe po linii świętej Teresy z Lisieux i wsłuchanie się w "Orędzie Miłości Miłosiernej do Małych Dusz". Jest ona skupiona na miłości Pana naszego Jezusa Chrystusa: stara się Go ukochać i szerzyć miłość do Niego przez wstawiennictwo chwalebnej Dziewicy Maryi. Idąc po linii całkowitej wierności Kościołowi, Legion stara się, by wszyscy przyjęli i wiernie wypełniali całe nauczanie i decyzje Magisterium, jako wyraz konkretnej miłości do naszego Pana i jako lekarstwo na kryzys wiary w drugiej połowie XX wieku.
Artykuł 4
Metodą uświęcenia jest modlitwa o działalność apostolską. Modlitwa karmi się Pismem Świętym, medytowanym przy pomocy "Przesłań Miłości Miłosiernej". Tej modlitwie towarzyszy odmawianie Różańca. Stara się ona wzbudzić postawę zaufania i pokory. Ta modlitwa oddania się znajduje swoją gwarancję autentyczności w praktyce miłości bliźniego, ze zwróceniem szczególnej uwagi na najuboższych duchowo i materialnie. Działanie apostolskie Legionu polega na rozszerzaniu "Orędzia Miłosiernej Miłości do Małych Dusz" we wszystkich krajach świata, gdzie Legion jest założony i we wszystkich możliwych językach. Legion bierze w ten sposób swój udział w misji ewangelizacyjnej.
Artykuł 5
Legion tworzą grupy Małych Dusz, nazywane "wysepkami świętości", których członkowie zbierają się co najmniej raz w miesiącu. Grupy te pomagają w uświęcaniu się i przyczyniają się do ewangelizacji zgodnie z zasadami ruchu.
Artykuł 6
"Legion Małych Dusz Miłosiernego Serca Jezusa" jest stowarzyszeniem prywatnym wiernych, cieszącym się osobowością prawną w Kościele, czego dowodem jest niniejszy statut, zaaprobowany dekretem biskupa Liege, w zgodzie z kanonami 299 § 3 i 322 § 2 kodeksu prawa kanonicznego.
Artykuł 7
Legion jest stowarzyszeniem o powołaniu uniwersalnym. Jego działalność roztacza się daleko poza granice diecezji Liege. Wprowadzenie ruchu do innej diecezji wymaga zgody pisemnej biskupa danej diecezji, zgodnie z kanonami 322 § 2 i 312kodeksu prawa kanonicznego.
Artykuł 8
"Wyspy świętości" z danej diecezji stanowią grupę diecezjalną.
Artykuł 9
"Wyspy świętości" mogą tworzyć zgrupowania krajowe, jeśli istnieją w trzech różnych diecezjach tego samego kraju. Jeżeli nie ma ich dosyć w jakimś kraju, by stworzyć zgrupowanie krajowe w oczekiwaniu na ten moment "Wyspy świętości" już istniejące wejdą w skład dowolnie wybranego zgrupowania innego kraju.
SIEDZIBA CENTRALNA
Artykuł 10
"Legion Małych Dusz Miłosiernego Serca Jezusa" ma swoją siedzibę centralną w Cheveremont w diecezji Liege (Belgia).
Artykuł 11
Legion posiada tam swoje "Centrum Międzynarodowe" które jest miejscem spotkań, formacji i siedzibą władz naczelnych stowarzyszenia.
WŁADZE
Artykuł 12
Legion Małych Dusz podlega nadzorowi miejscowego Ordynariusza, tak w diecezji Liege jak i we wszystkich innych diecezjach, gdzie obecność Legionu uzyskała pisemną zgodę danego biskupa.
Artykuł 13
Mocą tego prawa nadzoru, do Ordynariusza miejscowego należy, zgodnie z kanonem 305 § 1, dbanie o to, by nieskazitelność wiary i obyczajów była zachowana i by nadużycia nie wkradały się do dyscypliny kościelnej. Do niego także należy, według kanonu 323 § 2, czuwanie nad tym, aby wykonywanie apostolatu Legionu było skierowane ku dobru wspólnemu.
Artykuł 14
Legion jest kierowany przez Radę Główną, składającą się z co najmniej pięciu członków. Członkowie ci wybierani są przez Walne Zgromadzenie ruchu większością 2/3 głosów, z wyjątkiem Założycielki i duszpasterza między narodowego, którzy są członkami z urzędu. Członkowie wybrani Rady Głównej są nimi na okres trzech lat i mogą być wybrani powtórnie. W ciągu całego okresu ich kadencji mogą być odwołani poprzez Walne Zgromadzenie według niniejszych statutów.
Artykuł 15
Rada Główna wybiera z pośród swoich członków prezesa, nazwanego również "Moderatorem", jednego lub kilku prezesów (wice moderatorów) jednego sekretarza i jednego skarbnika.
Artykuł 16
Rada Główna nie może dyskutować ważnie bez obecności co najmniej połowy swoich członków plus jeden. Decyzje są ustalane prostą większością głosów prezes (czyli moderator międzynarodowy) dysponuje dwoma głosami w przypadku równej ilości głosów w każdym głosowaniu w Radzie Głównej.
Artykuł 17
Z powody rozrostu Legionu poza diecezją Liege prezes jest poprzez sam fakt Moderatorem międzynarodowym stowarzyszenia. Jego wybór musi być potwierdzony przez biskupa Liege.
Artykuł 18
Funkcja sekretarza i skarbnika może być powierzona jednej i tej samej osobie. Duszpasterz międzynarodowy może być mianowany wiceprezesem, ale nie może być prezesem.
Artykuł 19
Rada Główna ustanawia kierunki ogólne życia i apostolstwa Legionu jak również kierunek dotyczący formacji duchowej członków Legionu.
Artykuł 20
Rada Główna strzeże wierności tłumaczeń "Przesłania" i strzeże także praw wydawania. Założycielka przyznała jej wyłączność na zarządzanie prawami wydawniczymi zachowując dla siebie pełne prawo do decydowania o tych sprawach.
Artykuł 21
Rada Główna udziela zgody na tworzenie nowych "Wysp świętości" i potwierdza wybór ich odpowiedzialnych to potwierdzenie i ustanowienie mogą być oddane w ręce odpowiedzialnych za zgrupowania narodowe.
Artykuł 22
Rada Główna określa zgrupowania narodowe "Wysp świętości" i potwierdza wybór ich poszczególnych moderatorów.
Artykuł 23
Walne Zgromadzenie Legionu składa się z członków z urzędu, wchodzących do niego, tj. z Założycielki i duszpasterzy międzynarodowego, dalej: z trzech członków, wybranych na okres trzech lat, których mandat może być przedłużony, oraz członków wybranych na okres trzech lat przez zgrupowania narodowe. To Walne Zgromadzenie zbiera się każdego roku w dniach, ustalonych przez Radę Główną. Członkowie, którzy nie mogą przybyć, mogą powierzyć komuś swój głos. Walne Zgromadzenie jest prawnie ukonstytuowane bez względu na ilość członków obecnych, czy też reprezentowanych.
Artykuł 24
Walne Zgromadzenie jest kompetentne w: nominacjach i odwołaniach członków Rady Głównej, ustalaniu budżetu i wydatków, ustanawianiu corocznych składek, rozwiązaniu stowarzyszenia. Ten ostatni punkt jest zarezerwowany interwencji Biskupa Liege, zgodnie z przepisami, zawartymi w art. 46 niniejszego statutu.
Artykuł 25
Zgrupowania krajowe odbywają swoje własne zgromadzenia, jeśli to jest możliwe, każdego roku, lub przynajmniej co trzy lata.
Artykuł 26
Zgromadzenie zgrupowania krajowego składa się z delegatów "Wysp świętości". Delegaci mają prawo głosować i ewentualnie mogą to zrobić przez powierzenie komuś swego głosu.
Artykuł 27
Kompetencje Zgromadzenia krajowego są następujące:
- dyskutować i przystosować do warunków lokalnych dyrektywy Rady Głównej Legionu,
- obradować nad innymi sprawami, wypływającymi z sytuacji wewnętrznej i poprzednio zaaprobowanymi przez Radę Główną. Te sprawy mogą dotyczyć zwłaszcza organizacji diecezjalnej lub krajowej Legionu,
- wybrać moderatora zgrupowania krajowego, którego kadencja trwa trzy lata i może być przedłużona.
Artykuł 28
Moderator krajowy reprezentuje pełnoprawne swoje zgrupowanie na Walnym Zgromadzeniu Legionu. Jeżeli z ważnych powodów nie może przybyć, może przysłać delegata. Może nim być krajowy duszpasterz.